Ook een ander Afrikaans land, Nigeria, is negatief in het nieuws als het gaat over internetdating.
In Het Parool van 6 augustus 2011 laat journalist Henk Schutten de Amsterdamse privédetective Frank Engelsman aan het woord.
Engelsman vermoedt dat vanuit Nederland, vooral vanuit Amsterdam Zuidoost, bijna veertig Nigeriaanse bendes actief zijn en daarnaast nog vele honderden individuele fraudeurs. Meestal gaat het om voorschotfraude (de 419-zwendel, genoemd naar een artikel in het Nigeriaanse wetboek van strafrecht): de Nigeriaan meldt per e-mail dat een miljoenenerfenis ligt te wachten en of er maar eerst een aanbetaling kan worden gedaan voor administratie- of transactiekosten.
Maar ook singles vormen een dankbaar doelwit van de Nigerianen. Een citaat uit het artikel:
Alleenstaanden vormen de meest kwetsbare doelgroep, bij voorkeur ouder dan 40 jaar, gescheiden, weduwe of gehandicapt. Via internet laten ze zich het hoofd op hol brengen, maar de nieuwe liefdespartner blijkt in werkelijkheid een doorgewinterde crimineel in een cybercafé, met een draaiboek voor zijn neus dat al jaren met succes wordt toegepast. “Vaak raken slachtoffers zo bedragen van 30.000 euro of meer kwijt”, zegt Engelsman: “En dat geld is weg, de kans om het terug te krijgen is kleiner dan één procent.”
De Nigeriaanse trucs lijken flinterdun, maar volgens criminologen bestaat ruim driekwart van de gedupeerden uit hoger opgeleiden. Nederlandse opsporingsdiensten lieten de fraudeurs ongemoeid, tot enkele jaren geleden, toen bij enkele grote onderzoeken tientallen verdachten, hoofdzakelijk Nigerianen, werden opgepakt. ”Maar voor de netwerken die werden opgerold, kwamen even makkelijk weer nieuwe in de plaats”, zegt Engelsman: “Een jaar later was alles weer bij het oude.”
===
Een artikel in de Britse krant The Guardian (30 september 2011) is al evenmin vleiend voor Nigerianen. En ook Ghanezen worden in een kwaad daglicht gesteld.
Het komt er op neer dat volgens onderzoekers van de universiteiten van Leicester en Westminster meer dan 200.000 Britten zijn opgelicht via datingsites, meestal door Nigerianen en Ghanezen. Hoewel veel slachtoffers vrouwen van middelbare leeftijd zijn, zijn er ook jongere vrouwen bij en mannen van alle leeftijden.
Die meer dan 200.000 Britten (en vermoedelijk is het aantal nog heel wat hoger) zijn benadeeld voor bedragen die variëren van 50 tot 240.000 pond (omgerekend bijna 60 tot 280.000 euro).
De Nigeriaanse en Ghanese oplichters geven zich uit voor zowel mannen als vrouwen en zij slagen erin de alleenstaande Britten zeer lang, tot wel vijf jaar, aan het lijntje te houden.
Een bekend Nigeriaans/Ghanees scenario is dat de oplichter zich voordoet als legerofficier in actieve dienst die hierdoor niet in staat is naar Groot-Brittannië te reizen en dat hij vanwege een ‘crisissituatie’ dringend geld nodig heeft: of zo spoedig mogelijk geld naar hem kan worden overgemaakt.
7 januari 2012, Sent Wierda ©